Ο κ. Καρβέλης στον χαιρετισμό του ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:

“Αυτό , όμως, που εγώ θέλω να σταθώ και να υπογραμμίσω είναι η Ενσυναίσθηση.

Μιλάω πολύ ανθρώπινα, για αυτόν τον ανθρώπινο παράγοντα που κατά τη γνώμη μου τίθεται πάνω από όλα, την εμβάθυνση της επικοινωνίας μεταξύ του ασθενούς και του θεράποντος ιατρού ή του εκάστοτε επαγγελματία υγείας που βρίσκεται δίπλα από την νοσηλευτική του κλίνη. Είναι σημαντικό εκτός από τις γνώσεις να επενδύετε στην ανάπτυξη της σχέσης εμπιστοσύνης με τον ασθενή. Τον ασθενή που βρίσκεται σε οξεία φάση π.χ. προ των χειρουργικών θυρών ή τον ασθενή που χρειάζεται να του ανακοινώσετε ότι πάσχει από καρκίνο ή κάποια σοβαρή νευρολογική πάθηση κτλ. Είναι αναγκαίο για να προχωρήσει όσο το δυνατόν καλύτερα η θεραπευτική διαδικασία να σκύψετε και να αφουγκραστείτε όχι μόνο την αναπνοή του ασθενούς σας, αλλά κι τα συναισθήματά τους, τα σκέψεις τους και τις πεποιθήσεις τους. Αυτές-επιτρέψτε μου να πω- εκπληκτικές εκφράσεις «Με ενδιαφέρει να ακούσω και εσένα… τι σκέφτεσαι, πώς νιώθεις και «σε καταλαβαίνω…» είναι τα πιο βαθιά στηρίγματα για να εδραιωθεί η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του θεραπευτή και του θεραπευόμενου. Η σχέση κατανόησης και αλληλεπίδρασης. Ξέρετε καλύτερα από μένα, που ανήκω σε άλλον επιστημονικό κλάδο, ότι θεραπεύοντας την ψυχή μπορεί να θεραπευτεί και το σώμα. Και έχω την εντύπωση ότι με αυτόν τον τρόπο θα κερδίσετε περισσότερες πληροφορίες για τον ασθενή σας, θα έχετε σχεδόν για όλα άμεσα και εύκολα την συναίνεσή του και κυρίως θα δείχνετε ότι ξέρετε να σέβεστε τα δικαιώματά του, γιατί σέβεστε τα όχι και τα ναι του”.